تبیین شکل‌گیری بی‌تفاوتی سازمانی کارکنان بر اساس سرمایه اجتماعی با نقش میانجی ادراک عدالت رویه‌ای (مورد مطالعه: کارکنان مدیریت درمان تامین اجتماعی شهرستان مشهد)

چکیده

پژوهش حاضر با هدف تبیین شکل‌گیری بی‌تفاوتی سازمانی کارکنان بر اساس سرمایه اجتماعی با نقش میانجی ادراک عدالت رویه‌ای انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی ـ همبستگی بود که با رویکرد مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را کارکنان سازمان مورد مطالعه تشکیل دادند که از میان آنان ۳۲۲ نفر به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های استاندارد سرمایه اجتماعی، ادراک عدالت رویه‌ای و بی‌تفاوتی سازمانی بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS و AMOS استفاده شد. نتایج آزمون فرضیه‌ها نشان داد که سرمایه اجتماعی تأثیر منفی و معناداری بر بی‌تفاوتی سازمانی دارد. همچنین سرمایه اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری بر ادراک عدالت رویه‌ای داشته و ادراک عدالت رویه‌ای نیز تأثیر منفی و معناداری بر بی‌تفاوتی سازمانی کارکنان دارد. افزون بر این، نتایج آزمون بوت‌استرپ نشان داد که ادراک عدالت رویه‌ای در رابطه بین سرمایه اجتماعی و بی‌تفاوتی سازمانی نقش میانجی جزئی و معناداری ایفا می‌کند. بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که تقویت سرمایه اجتماعی از طریق افزایش اعتماد، تعاملات مثبت و ادراک عدالت رویه‌ای می‌تواند زمینه کاهش بی‌تفاوتی سازمانی کارکنان را فراهم سازد.