تاثیر هوش مالی بر خود کارآمدی دانشجویان با میانجی گری نقش دولت

چکیده

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر هوش مالی بر خودکارآمدی دانشجویان و تحلیل نقش میانجی اقدامات دولت (در ابعاد آموزشی، حمایتی و قانونی) در این رابطه انجام شد. مطالعه حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان دانشگاه‌های دولتی شهر بندرعباس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند. با توجه به محدودیت‌های دسترسی و با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، تعداد ۱۱۸ نفر به‌عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. داده‌های مورد نیاز با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد هوش مالی، خودکارآمدی عمومی و پرسشنامه محقق‌ساخته نقش دولت گردآوری گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌های پژوهش با به‌کارگیری روش الگوسازی معادلات ساختاری (SEM) با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) و با استفاده از نرم‌افزار Smart-PLS انجام پذیرفت. نتایج پژوهش نشان داد که هوش مالی تأثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی دانشجویان دارد. همچنین، مشخص شد که هوش مالی بر ادراک آنان از نقش دولت تأثیرگذار است. اما، نقش دولت تأثیر معناداری بر خودکارآمدی نداشت و در نتیجه، فرضیه میانجی‌گری آن در رابطه بین هوش مالی و خودکارآمدی تأیید نگردید. به عبارت دیگر، هوش مالی به‌طور مستقیم خودکارآمدی را افزایش می‌دهد، اما این رابطه از مسیر اقدامات درک‌شده دولتی تقویت نمی‌شود. یافته‌های این تحقیق بر ضرورت برنامه‌ریزی مستقیم برای ارتقای هوش مالی دانشجویان به‌عنوان راهکاری مؤثر برای افزایش خودکارآمدی تأکید می‌کنند. این امر می‌تواند از طریق آموزش‌های کاربردی و ادغام مفاهیم مالی در دروس تحقق یابد. از سوی دیگر، نتایج نشان می‌دهد که اقدامات کنونی دولت یا نحوه ادراک آن توسط دانشجویان نیاز به بازنگری و تقویت جدی دارد تا بتواند به‌عنوان یک اهرم تسهیل‌گر در این رابطه عمل نماید. این پژوهش با تلفیق دو سازه هوش مالی و خودکارآمدی و قراردادن نقش دولت به‌عنوان متغیر میانجی در یک الگوی یکپارچه، چارچوب مفهومی نوینی ارائه می‌دهد. بررسی همزمان این روابط در بافت دانشجویی ایران، درکی دقیق‌تر از مکانیسم‌های توانمندسازی اقتصادی-روان‌شناختی فراهم می‌آورد و مسیرهای جدیدی برای مداخلات سیاستی و آموزشی پیش روی تصمیم‌گیران قرار می‌دهد.