تأثیر طردشدگی سازمانی بر اشتراک‌گذاری دانش با نقش میانجی عزت‌نفس سازمانی و سکوت سازمانی (مورد مطالعه: کارکنان هلال احمر خراسان شمالی)

چکیده

این  پژوهش  به بررسی تأثیر طردشدگی سازمانی بر اشتراک‌گذاری دانش با نقش میانجی عزت‌نفس سازمانی و سکوت سازمانی، در سازمان هلال‌احمر خراسان شمالی پرداخت. پژوهش، از نظر هدف کاربردی و از لحاظ گردآوری اطلاعات از نوع توصیفی- همسبتگی  است. جامعه آماري اين پژوهش، کلیه کارکنان هلال‌احمر خراسان شمالی به تعداد 200  تشکیل داد، که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 131 نفر به عنوان حجم نمونه به دست آمد. برای گردآوری داده‌ها از ابزارهای پرسشنامه استاندارد طردشدگی سازمانی فریس و همکاران (2008)، پرسش‌نامه عزت‌نفس سازمانی پیرس و گاردنر (1989)، پرسش‌نامه سکوت سازمانی ون‌داین و همکاران (2003)، و پرسش‌نامه اشتراک‌گذاری دانش کیم و لی (2013) استفاده گردید. جهت سنجش روایی پرسشنامه ها از روایی صوری و محتوا و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. تجزیه‌‌و‌تحلیل داده‌ها از طریق آزمون همبستگی و معادلات ساختاری به‌وسیله نرم‌افزار‌هایSPSS22 و PLS3 انجام گرفت یافته ها نشان داد  که طردشدگی سازمانی در سازمان هلال‌احمر خراسان شمالی نقش مهمی در تضعیف اشتراک‌گذاری دانش میان کارکنان ایفا می‌کند. به‌گونه‌ای که در محیط‌های کاری که کارکنان احساس نادیده‌گرفته‌شدن، حذف از تعاملات و بی‌اهمیتی می‌کنند، سطح عزت‌نفس سازمانی کاهش یافته و تمایل به سکوت سازمانی افزایش می‌یابد. این شرایط موجب می‌شود کارکنان از به‌اشتراک‌گذاری دانش، تجربیات و ایده‌های خود اجتناب کنند. به بیان دیگر، طردشدگی سازمانی با تأثیر منفی بر عزت‌نفس سازمانی و تقویت سکوت سازمانی، به‌عنوان عاملی واسطه‌ای در تضعیف جریان دانش و یادگیری سازمانی عمل کرده و زمینه‌ساز کاهش اثربخشی و هم‌افزایی در سازمان می‌شود.