بررسی ارتباط اهمال کاری کارکنان آتشنشانی با سبک رهبری مدیران و نقش میانجی شیوه‏های مدیریت ایمنی (مطالعه موردی: آتشنشانی اصفهان)

چکیده

پیچیدگی جوامع و تغییرات سریع وپیش­بینی ناشدنی در ماهیت فعالیت­هاي سازمان­هاي خدماتی در عصر جهانی شدن، بیش از پیش رهبرانی اثربخش را طلب می­کند. توجه به نقش رهبري براي مدیریت در توانایی ایجاد تغییر، شخصیت، دانش، مهارت­هاي اساسی، مهارت­هاي اخلاقی و کاهش اهمال کاری شغلی آتشنشانان اهمیت ویژه­اي یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط اهمال کاری کارکنان آتشنشانی با سبک رهبری مدیران و نقش میانجی شیوه­های مدیریت ایمنی (مطالعه موردی: آتشنشانی اصفهان) انجام شد. این مطالعه از نظرهدف كاربردي، از نوع توصیفی- پیمایشی بود. جامعه پژوهش را همه کارکنان آتشنشانی شهر اصفهان در سال 1404 تشکیل داد. که به روش نمونه­گیری خوشه­ای و براساس جدول مورگان تعداد 217 انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اهمال کاری تاکمن (2002)، سبک رهبری سالزمن و اندرکولک (۱۹۸۲) و شیوه­های مدیریت ایمنی ویو وهمکاران (2022) بود. پایایی پرسشنامه­ها براساس آلفای کرونباخ بالای 80/0 برآورد شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با روش آزمون ضریب همبستگی ومدلسازی ساختاری در نرم­افزار Smartpls و Spss22انجام شد. نتایج تحقیق دال براین بود  مدل ارتباطی اهمال‏کاری کارکنان آتشنشانی با سبک رهبری مدیران و نقش میانجی شیوه­های مدیریت ایمنی از برازش مطلوب برخوردار بود. میزان همبستگی بین اهمال کاری و سبک رهبری برابر 14 درصد مستقیم بود و افزایش اهمال‏کاری در کارکنان برایند کاهش 19 درصدی شیوه­های مدیریت ایمنی بود. شیوه­های مدیریت ایمنی در ارتباط اهمال‏کاری کارکنان آتشنشانی با سبک رهبری مدیران دارای نقش میانجی با ضریب 34/0 – بود.