ارزیابی میزان تاثیر شایستگی‌های نرم بر تخصیص نیروی انسانی در سازمان‌های خصوصی تهران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان تأثیر شایستگی‌های نرم بر تخصیص نیروی انسانی در سازمان‌های خصوصی شهر تهران انجام شده است. شایستگی‌های نرم که شامل مجموعه‌ای از مهارت‌های بین‌فردی و رفتاری مانند ارتباط مؤثر، همکاری تیمی، حل مسئله، هوش هیجانی و انعطاف‌پذیری هستند، در محیط‌های پویا و رقابتی امروز به یکی از عوامل کلیدی موفقیت سازمان‌ها تبدیل شده‌اند؛ ازاین‌رو سؤال اصلی این است که این شایستگی‌ها تا چه اندازه می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای در نحوه انتخاب، سازمان‌دهی و تخصیص کارکنان به وظایف و نقش‌های سازمانی ایفا کنند. این پژوهش از نوع کاربردی و روش آن پیمایشی–توصیفی است و داده‌ها به‌وسیله پرسشنامه استاندارد گردآوری و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شده‌اند. جامعه آماری شامل کارکنان و مدیران سازمان‌های خصوصی تهران بوده و نمونه‌گیری به‌صورت در دسترس انجام شده است. نتایج نشان داد شایستگی‌های نرم اثر مثبت و معناداری بر تخصیص نیروی انسانی دارند و حدود ۳۸ درصد از تغییرات این متغیر توسط شایستگی‌های نرم تبیین می‌شود. همچنین شاخص‌های برازش مدل (مانند R²، Q² و SRMR) تأیید کردند که مدل تحقیق از توان تبیینی و پیش‌بینی مناسبی برخوردار است. بر اساس یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که ارتقای شایستگی‌های نرم در کارکنان، دقت و کارایی تصمیم‌گیری‌های منابع انسانی را در سازمان‌های خصوصی تهران افزایش می‌دهد و توصیه می‌شود مدیران نسبت به سنجش و توسعه نظام‌مند این مهارت‌ها اقدام کنند.