مبارزه با فساد اداری در سازمان‌های دولتی: نسبت سنجی راهکارهای سازمانی و فراسازمانی

چکیده

هدف: اهمیت دستگاه اداری و نقش آن درتوسعه کشوریا عقب ماندگی آن انکارناپذیراست. دستگاه اداری یک کشورچنانچه ازسلامت لازم برخوردارباشد، رشد و توسعه را شتاب می بخشد و عامل مهمی درپیشرفت کشورخواهد بود ولی اگرفاسد باشد چون مانع بزرگی برسرراه توسعه کشورعمل خواهد کرد. ازاین رو آسیب شناسی دستگاه اداری و بررسی نارسایی برای هرچه کارآمدترشدن آن اهمیت بسیار دارد. هدف این مقاله، بررسی راهکارهای مؤثر بر کاهش فساد اداری از دیدگاه کارکنان فرمانداری های شهرستان تبریز و آذرشهر می باشد.

روش: تحقیق حاظر از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر روش شناسی کمی می باشد. ازنظرگردآوری داده ها، میزان نظارت و درجه کنترل متغیرها و قابلیت تعمیم ازنوع همبستگی می باشد که به روش تحلیلی انجام گرفته و ابزار گرداوری داده ها پرسشنامه است. روش نمونه گیری دراین پژوهش تمام شماری می باشد که جمعا 100 نفر می باشد. به منظور تجزیه و تحلیل اماری داده ها از ازمون های کولموگروف- اسمیرنوف، ازمون تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون و ازمون فریدمن استفاده شده است.

یافته ها:  بر مبنای نتایج تحقیق راهکارهای سازمانی(اداری،ساختاری،مدیریتی ) و فراسازمانی( اجتماعی- فرهنگی؛ اقتصادی؛ سیاسی و حقوقی) رابطه معناداری با فساد اداری دارند.

نتایج: نتایج تحقیق نشان می دهد که از دیدگاه کارکنان فرمانداری شهرستان تبریز و شهرستان آذر شهر راهکارهای اجتماعی- فرهنگی بیشترین نقش را در مبارزه و کاهش فساد اداری دارند و سایر راهکارهای سیاسی، حقوقی، سازمانی و اقتصادی در اولویت های بعدی قرار گرفته اند. فساد اداری، بیش از آنکه یک مشکل صرفاً قانونی یا اقتصادی باشد، بازتابی از ناهنجاری‌های اجتماعی و فرهنگی است. بنابراین، سرمایه‌گذاری بر روی تغییرات فرهنگی و اجتماعی در بلندمدت مؤثرترین راه برای ریشه‌کن کردن فساد اداری است. در کل فساد اداری یک پدیده با چهره های متعدد است. مشخصه آن طیفی از عوامل اقتصادی، سیاسی، اداری، اجتماعی و فرهنگی هم درسطح داخلی و هم بین المللی است.