بررسی تاثیر نسبت های مالی بر اجتناب مالیاتی در شرکت هاي پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر نسبت های مالی بر اجتناب مالیاتی در شرکت هاي پذیرفته شده در بورس
اوراق بهادار تهران می‌باشد. اجتناب مالیاتی به عنوان متغیر وابسته، به معنای استفاده از روش‌های قانونی یا
شبه‌قانونی برای کاهش بار مالیاتی بدون نقض مستقیم قوانین تعریف می‌شود. این مفهوم در حوزه حسابداری و مالی
به دلیل اثرات مستقیم بر درآمدهای دولت، عدالت مالیاتی و شهرت شرکت‌ها اهمیت یافته است. بررسی تعامل مسئولیت
اجتماعی و نسبت‌های مالی در این زمینه، به درک بهتر از مکانیسم‌های رفتاری مدیران و ارائه سیاست‌های کنترلی
کارآمد کمک می‌نماید. روش تحقیق حاضر از لحاظ ماهیت در زمره تحقیقات توصیفی قرار داشته و از نظر روش نیز در
دسته تحقیقات همبستگی محسوب می‌گردد. در این پژوهش برای جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات، از روش کتابخانه‌ای
استفاده شد. در بخش داده‌های پژوهش از طریق جمع‌آوری داده‌های شرکت‌های نمونه با مراجعه به صورت‌های
مالی، یادداشت‌های توضیحی و ماهنامه بورس اوراق بهادار انجام پذیرفت. برای این مهم جامعه آماري پژوهش، شامل
شرکت‌های پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های 1396-1402 (7 سال) است که شرایط شرکت را
داشته باشد. بنا به محدودیت‌های تعریف شده در پژوهش شرکت‌های حائز شرایط 133 شرکت جمع‌آوری گردید برای
آزمون فرضیه‌ها؛ از رگرسیون چندمتغیره برای تائید و رد فرضیه‌های تحقیق (نرم‌افزار ایویوز) استفاده گردیده است.
نتایج نشان داد مسئولیت اجتماعی شرکت بر اجتناب مالیاتی تاثیر مثبت و معناداری وجود دارد و نسبت های اهرمی بر
اجتناب مالیاتی تاثیر منفی و معناداری وجود دارد و نسبت نقدینگی بر اجتناب مالیاتی تاثیر منفی و معناداری وجود دارد
و نرخ رشد بر اجتناب مالیاتی تاثیر منفی و معناداری وجود دارد و نسبت فعالیت بر اجتناب مالیاتی تاثیر مثبت و
معناداری وجود دارد.